Η παράδοση της Φανουρόπιτας στο Ξηρολίβαδο

Γράφει ο Τάσος Βασιάδης

Η σύνδεση του Αγίου Φανουρίου με την «φανουρόπιτα» είναι παρετυμολογική και προκύπτει από το ρήμα «φαίνω» που σημαίνει «φωτίζω» και «φανερώνω».

Έτσι αναβιώνοντας την παράδοση της «φανουρόπιτας» οι Ξηρολιβαδιώτισες ετοίμασαν με κατάνυξη και μεράκι τα παραδοσιακά νηστίσιμα γλυκίσματα, τα οποία προσκόμισαν στην εκκλησία του Αγίου Προφήτη Ηλία, κατά την διάρκεια Τέλεσης του Εσπερινού, την παραμονή της Εορτής του Αγίου Φανουρίου.

Ο ιερέας του χωριού π. Ιωάννης Κιουλές ευλόγησε τις «φανουρόπιτες» ενώ οι ψαλμωδίες του Εσπερινού από τον ιεροψάλτη Ιορδάνη Κουτσιμανή πλημύριζαν τον χώρο και γλύκαιναν τις καρδιές.

Μετά την Απόλυση οι φανουρόπιτες μοιράστηκαν στους παρευρεθέντες και στα σπίτια του χωριού, ενώ κυριαρχούσαν οι ανταλλαγές των ευχών με την προτροπή «Και του χρόνου!».