Ο πληθυσμιακός έλεγχος των αδέσποτων και η αποτροπή φαινομένων επιθετικότητας

Γράφει ο Τάσος Βασιάδης

Τα περιστατικά ιδιαίτερης επιθετικότητας που περιστασιακά εκδηλώνονται από ομάδες σκυλιών, τα οποία  περιέρχονται ασυνόδευτα στους δρόμους αστικών περιοχών, επαναφέρουν στο προσκήνιο ένα χρόνιο ζήτημα με σαφείς υγειονομικές, αισθητικές και πολιτισμικές παραμέτρους. 

Το φαινόμενο ωστόσο κατά το οποίο,  ως αντίδραση στην περιστασιακή επιθετικότητα που εκδηλώνεται  από  ασυνόδευτα σκυλιά, παρατηρείται  η έκθεση σε δημόσιους χώρους νεκρών ζώων συνεπεία εσκεμμένης δηλητηρίασης, αποτελεί σαφέστατη πολιτισμική οπισθοδρόμηση, αισθητική βαρβαρότητα και σοβαρότατη υγειονομική απειλή, ιδιαίτερα για τα ανυποψίαστα παιδιά. 

Παρά όμως τις εύλογες αντιδράσεις που εκδηλώνονται από το ανεπίτρεπτο γεγονός της εξόντωσης των ασυνόδευτων σκυλιών, δεν παύουν να τίθενται επί τάπητος τα ζητήματα που ανακύπτουν από την ανεξέλεγκτη αύξηση του πληθυσμού τους.

Είναι πράγματι ιδιαίτερα αισθητά τα προβλήματα που προκαλούνται από την κατά καιρούς παρουσία ομάδων αδέσποτων σκυλιών, τα οποία σε αγελαία και ημιάγρια κατάσταση περιέρχονται τις αστικές κυρίως περιοχές.

Η ανεξέλεγκτη παρουσία των αδέσποτων αυτών ζώων, εκτός από το αισθητικό μέρος, ελλοχεύει κινδύνους για την δημόσια υγεία, ιδιαίτερα σε ορισμένες περιόδους του έτους που αναπτύσσουν ιδιαίτερη επιθετικότητα, όπως τα  πρόσφατα περιστατικά τα οποία κατεγράφησαν και σχολιάζονται στις τοπικές επικαιρότητες.

Το πρόβλημα συνολικώς απασχολεί από πολλών ετών τις τοπικές κοινωνίες και αποτελεί αντικείμενο τακτικών αναφορών και σχολίων στον τοπικό τύπο και στα κοινωνικά δίκτυα,. 

Οι σύγχρονες αντιλήψεις ζωοφιλίας που κυριαρχούν ανά τον κόσμο, απορρίπτουν   συλλήβδην την αντιμετώπιση  του προβλήματος με μεθόδους εξόντωσης των συμπαθέστατων τετραπόδων, τα οποία η Ιστορία τα έχει αναγάγει σε φίλους, φύλακες και συντρόφους του ανθρώπου. 

Παρά όμως τον έντονο προβληματισμό που διαρκώς αναπτύσσεται, δεν έχει δοθεί μέχρι τώρα καμία ουσιαστική λύση με αποτέλεσμα η κατάσταση αυτή να παρατείνεται. 

Η ίδρυση και λειτουργία κυνοκομείων, παρά το γεγονός ότι υπήρξε αποτέλεσμα κοινωνικών διεκδικήσεων πολλών ετών, τελικά δεν αποδίδει τα αναμενόμενα προφανώς λόγω του λειτουργικού τους κόστους.

Ο μόνος επομένως τρόπος αντιμετώπισης του προβλήματος που εκδηλώνεται με τα αδέσποτα ζώα είναι ο έλεγχος του πληθυσμού τους κατά τρόπον ώστε να περιοριστεί η ανεξέλεγκτη αναπαραγωγή τους και με αυτόν τον τρόπο να μειωθεί σταδιακά ο αριθμός τους.

Ο συγκεκριμένος πληθυσμιακός έλεγχος πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο ειδικού προγράμματος το οποίο θα υλοποιηθεί με ευθύνη των καθ ύλη αρμόδιων Αρχών, Υπηρεσιών και Φορέων. 

Το προβλεπόμενο πρόγραμμα πρέπει να έχει ως αντικείμενο τον κτηνιατρικό έλεγχο, την ηλεκτρονική ταυτοποίηση, τον εμβολιασμό και την σταδιακή στείρωση όλων των αδέσποτων σκυλιών.

Η εκπόνηση πριν από όλα εμπεριστατωμένης οικονομοτεχνικής μελέτης είναι περισσότερο από αναγκαία για να καταστεί εφικτή και η εξασφάλιση πόρων για την υλοποίηση του εν λόγω προγράμματος. 

Σε κάθε περίπτωση το όλο έργο αποτελεί κατά βάση,  αρμοδιότητα των Αυτοδιοικήσεων.

Σε περίπτωση αντικειμενικής δυσχέρειας των αρμόδιων Υπηρεσιών να ανταποκριθούν σε αυτό το έργο, η εκπόνηση της μελέτης και η υλοποίηση του προγράμματος πρέπει να ανατεθούν στον ιδιωτικό τομέα μετά από προκήρυξη διαγωνισμού.

Ευθύνη των Αυτοδιοικήσεων είναι η αναζήτηση και εξασφάλιση χρηματοδοτήσεων, τόσο από εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους όσο και από οικεία συμμετοχή. 

Μόνο έτσι μπορεί να ελέγχεται αποτελεσματικά ο πληθυσμός των αδέσποτων ζώων και τα  φαινόμενα επιθετικότητας που περιστασιακά εκδηλώνουν, ενώ θα αποτρέπονται ενέργειες εξόντωσης τους,  που  παραπέμπουν στην βαρβαρότητα και την πολιτισμική οπισθοδρόμηση.